گوزل کی اوز قدرین بولمدی جینایت‌ دی


(زیبارویی که قدر خودش رو نمی‌دونه، جنایت می‌کنه)

پ.ن: این رو رشید بهبودف خونده وانگار یکی دیگه هم قبل من نوشته.

دیدم وقتی که گفتم واسه ناهار معمولا میرم خونه، هاج و واج موند. الان یادم اومد که بیشتر وقتا با خودش میریم بیرون یه چیزی می‌خوریم.

گیرم که جو‌گیر شدی و آب‌گوشت هم بار گذاشتی، لابد می‌خوای سیریال تیلیت کنی توش؟

جلوی ضرر رو از هرجا که بگیری...

می‌گفت که استاد راهنمای دوره‌ی دکتراش؛ که ضاهرا شیمی محاسباتی‌کار شناخته‌ شده‌ای هم هست؛ کارش رو ول کرده رفته یه بار زده.

چرخ، زندگی-۱

هیچ‌ وقت آسونتر نمی‌شه، فقط زودتر تموم می‌شه.*


* نقل به مضمون از یه قهرمان دوچرخه‌سواری، که نه اسمش یادم میاد و نه جایی که خوندمش.

گوزل آقا گوزلیدی، بیر ده بیر چیبان چیخاتدی*

گل بود، سبزه هم اومد. تنها تفریحم دوییدن بود که اونم شکر خدا گند زده شد بهش: قرار شده با رییس بریم بدوییم.


* ترجمه: آقا خوشگله خیلی خوشگل بود، زد و یه دُمل هم در آورد.

چندش

حالا این که خیلی‌ها رمز اکانتهای همسرشون رو دارن بماند. بعضی‌هاشون حتی با شناسه اون یکی میان با آدم چت می‌کنن.
حالا خلوت (پرایوسی!) خودتون براتون مهم نیست، مال ما رو دیگه چرا بهم می‌زنید؟

اینجه بل

یه نگاه به این ویدیو توی یوتیوپ بندازید:



شما رو یاد چیزی نمیندازه؟

این ویدیو بخشی از فیلم آلمانی هیمت3 هست و متن این صحنه اش رو ضاهرا یکی که اصلا ترکی هم بلد نبوده از روی این آهنگ معروف رشید بهبودف پیاده کرده.

عجب دوره زمونه ای شده! طرف اطلاعیه داده واسه پست داک، بعد جزو شرایطش نوشته: «داشتن چهار سال تجربه پست داک».

زیر و رو

نمی‌فهمم چرا تو آب گرم که میخوام زیر آب بمونم، میام روی آب، تو آب سرد که میخوام روی آب بمونم، میرم زیر آب.